Strafbaarheid verkoop hennep onder Opiumwet BES

De strafbaarheid van de verkoop van hennep onder de Opiumwet BES roept vragen op. Recent oordeelde het Gerecht in Eerste Aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba dat, hoewel bewezen, de verkoop van hennep niet strafbaar is gesteld. Deze juridische lacune vraagt om aandacht van de wetgever. Wat betekent dit voor de handhaving van de wet en de rechtspraktijk op de BES-eilanden?

Vindplaats uitspraak: ECLI:NL:OGEABES:2024:39, beschikbaar op uitspraken.rechtspraak.nl.

Strafbaarheid verkoop hennep onder Opiumwet BES: Wat zegt de wet?

De Opiumwet BES bepaalt welke handelingen met verdovende middelen strafbaar zijn. Artikel 4 stelt dat invoer, uitvoer, doorvoer, bezit en aanwezigheid van hennep verboden is. Wat echter ontbreekt, is een expliciete strafbaarstelling van de verkoop van hennep.

In Europees Nederland is verkoop wél strafbaar op basis van de Nederlandse Opiumwet. Dit verschil creëert een ongelijk speelveld binnen het Koninkrijk der Nederlanden en laat zien dat de wetgeving op de BES-eilanden niet altijd volledig aansluit bij de Nederlandse wetgeving.

Gevolgen van de strafbaarheid verkoop hennep onder Opiumwet BES

De lacune heeft verstrekkende gevolgen, zowel juridisch als praktisch. Hieronder een overzicht:

1. Handhaving wordt bemoeilijkt: Zonder wettelijke basis kunnen politie en justitie geen actie ondernemen tegen verkopers van hennep. Zelfs als er duidelijke aanwijzingen zijn dat iemand hennep verkoopt, kan deze persoon niet strafrechtelijk worden vervolgd. Dit maakt het lastig om effectief op te treden tegen hennephandelaren.
2. Inconsistenties binnen het Koninkrijk: Terwijl verkoop in Nederland strafbaar is, ontbreekt dit op de BES-eilanden. Dit leidt tot verschillen in de aanpak van drugszaken binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het kan ook verwarring veroorzaken bij juridische professionals die in beide gebieden werken.
3. Beperkte mogelijkheden voor rechters: Rechters kunnen niet zelf invulling geven aan wat strafbaar moet zijn. Dit is een taak van de wetgever. Het gevolg is dat rechters soms moeten oordelen dat iemand niet strafbaar is, zelfs als het gedrag maatschappelijk ongewenst is.

Hoe kan de verkoop van hennep strafbaar worden gesteld?

De wetgever heeft de sleutel in handen om deze lacune op te lossen. Mogelijke stappen die genomen kunnen worden:

1. Wetgevingsherziening: Artikel 4 van de Opiumwet BES kan worden aangepast zodat verkoop expliciet wordt opgenomen als een strafbare handeling. Dit sluit aan bij de praktijk in Nederland en zorgt voor een betere juridische basis.
2. Harmonisatie: Het overnemen van bepalingen uit de Nederlandse Opiumwet kan zorgen voor consistentie binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Dit maakt de aanpak van drugsgerelateerde criminaliteit effectiever en uniformer.
3. Tijdelijke beleidsmaatregelen: Totdat de wet is aangepast, kunnen opsporingsdiensten zich richten op verwante gedragingen zoals bezit of vervoer. Dit biedt een tijdelijke oplossing, maar raakt niet de kern van het probleem.

Conclusie

De strafbaarheid van de verkoop van hennep onder de Opiumwet BES laat een juridische lacune zien die actie vereist. Handhaving en rechtspraak blijven beperkt tot duidelijke wetgeving. Het is nu aan de wetgever om verkoop expliciet strafbaar te stellen en zo recht te doen aan de maatschappelijke behoefte aan een uniforme en rechtvaardige aanpak.

Bron: ECLI:NL:OGEABES:2024:39.